Het kan soms snel gaan. Het ene moment sta je een mooi potje te kopkloppen met een of andere gast op een vol station en het andere moment lig je face down met je arm tussen perron en trein. Geen idee hoe dit verhaal verder afgelopen is, maar duidelijk is wel dat het slachtoffer vooraan handjes klappen wel kan vergeten.
En ineens ben je een arm kwijt
Volg ons op Google
Ontvang onze nieuwste verhalen in je Google-feed
Toevoegen als voorkeursbron op Google
Plaats reactie
0 reacties